Sjadsprins Joris I blikt terug

Mijn hoogtepunt? Dat is nog niet zo makkelijk te benoemen, het was een carnavalsseizoen dat het beste te beschrijven is als een aaneenschakeling van hoogtepunten.

Het begon al op 2 januari met de zenuwen voor de proclamatie en mijn speech later op het podium. De dag erna heb ik de Jeugdcommissie, Jeugdraad, het Winkbülleballet en de Jonkheedprins Sander I leren kennen. Maar een week later ook alweer de receptie van de Blauw Sjuut met een geweldige stimmung in de cafés. De week daarna begonnen we met een écht spetterend feest op vrijdag avond en mijn receptie op zaterdag. Een ontzettend lange avond, maar wat geweldig om al deze felicitaties en mooie woorden in ontvangst te mogen nemen. Gelukkig mocht ik een dag later ook bij Sander I op bezoek om hem nog eens te feliciteren en mijn persoonlijk cadeau te overhandigen.

Het weekend dat hierop volgde was niet alleen voor mij een hoogtepunt, maar ik denk ook voor Vee & Dee en Paul & Leo. De LVK-finale in Venray. Wat gaaf om dit van dichtbij mee te mogen maken! Maar dit was niet alles, want de afsluiting van het weekend, een drukke "reguliere" dag met receptiebezoeken werd verbijzonderd door de aanwezigheid van RTV Parkstad die in samenwerking met Schunck* een item maakten over het leven van de Sjtadsprins. Een geweldige afsluiting van een heel intensief weekend.

 

De week erop begon voor mij als Stadsprins al op de maandagavond met het Knipa-Ploum concert. Een mooi evenement, waar de meest sentimentele nummers uit de gehele streek de zaal lieten meezingen. Geweldig om mee te mogen maken en zelfs af te mogen sluiten op het podium. Een super start van een week waarin we iedere avond programma hadden. Een mooie opbouw voor de zaterdag.

 

Want hoewel we vrijdag niet écht vroeg naar huis gingen, mochten we ons op zaterdag al om negen uur melden in het Cultuurhuis voor de prinsenfoto voor de Limburgse dagbladen. Alle andere prinsen waren hier iets later, maar dat zou onze planning teveel overhoop gooien. Na de foto sprongen we namelijk direct in de auto op weg naar Petrus C Lie d'un Alleraller Irste, de Stadsprins van het Kielegat. Een zeer bijzonder ontvangst, erg leuk om te zien hoe in Breda de carnaval gevierd wordt! 

Jammer genoeg konden we niet langer blijven, want in Heerlen stond Philharmonie Zuyd in het Parkstad Theater voor het vasteloavesconcert. Samen met Sander I mocht ik hier zelfs nog even dirigeren. Na de voorstelling sprongen we direct in de auto, want iets verderop in Auberge de Rousch zat de feeststemming bij de Soiree van de Aod Prinsen er namelijk al lekker in. Een warm onthaal stond me te wachten. In een volle zaal werd ik speciaal welkom geheten, waarna we tot diep in de nacht met alle aanwezigen van een bruisend feest hebben genoten.

De week erop vertrok de Blauw Sjuut op hun 66e Togh. Ik heb het aanmeren van de Sjuut in Maastricht en Voerendaal mogen bijwonen en een heleboel bezoeken aan de ouderencentra in onze stad gedaan. Die zouden stuk voor stuk zouden nooit geschrapt mogen worden uit het programma!

 

Nog voor de vasteloavend echt was begonnen al zoveel meegemaakt. Mensen bleven maar zeggen dat het hoogtepunt nog moest komen. Ik hoefde er zelf verder niets voor te doen, het kwam vanzelf op me af. Zo gingen we verder. Het bewuste weekend kwam er snel aan, maar vrijdagochtend om acht uur stond eerste nog het scholenbezoek op het programma. Geweldig om mee te mogen met Sander I, de Jeugdraad en het Winkbülleballet. Zoveel carnaval vierende kinderen had ik nog nooit van mijn leven gezien. Zeker ook een hoogtepunt. Daarnaast is het jullie misschien ook opgevallen: de Jonkheedprins was een regelrechte topper!

 

De intocht van de Sjuut op een bomvol Pancratiusplein mag niet onvermeld blijven en de feeststemming in alle cafés hoef ik eigenlijk niet te vermelden. Dat dit ieder jaar een hoogtepunt is, weet hopelijk iedereen.

 

Van het programma op zaterdag heb ik toch het meest toegeleefd naar de sleuteloverdracht. Wat kon ik wel en niet zeggen tegen onze "Kerkraadse"Burgermeester? Ik mocht persoonlijk de sleutel van de stad in ontvangst nemen en heb hem daarna omgedoopt tot "Heëlesje jong in opleiding". Stiekem moet ik trouwens zeggen dat hij al mijn verwachtingen heeft overtroffen.

 

Want zondag was de dag van de grote Heëlesje optoch, waar, naast burgemeester Krewinkel, nog 200 anderen mochten stralen in de pakjes en wagens waar zichtbaar vele uren werk inzaten. Als allerlaatste mocht in door de stad trekken. Na veel oponthoud kwam ik dan eindelijk op het Pancratiusplein aan. Hier ging het confetti kanon tekeer en kreeg ik toch écht een paar minuten aan een stuk kippenvel door de juichende mensenmassa die zichtbaar had genoten van de prachtparade.

 

Na de zondag ging het allemaal veel te snel. Helaas geen optocht op maandag door het slechte weer, maar wel een geniaal Stundje Knipa en een geweldige avond "incognito". Dinsdag alweer de abdicaties, eerst Sander, gepaard met een gezonde dosis emoties, en daarna ik. Daarna zijn we stiekem nog niet naar huis gegaan, maar even de kroegen ingedoken. En woensdag alweer in de kerk, bezinnend terugkijken op een belevenis die ik waarschijnlijk nooit van mijn leven zal vergeten.

 

Maar wat is nou dat hoogtepunt als je met een te gekke Jonkheedprins, twee fantastische adjudanten en geweldige steun van het Winkbülleballet, de Jeugdraad en de Raad van Elf van H.V.V. De Winkbülle en vele Heerlense carnavalsgekken voor mag gaan door een kort en hevig carnavalsseizoen vol feestvreugde? Misschien zit het absolute hoogtepunt dan toch in de band die ik met al deze mensen heb opgebouwd en in de groei die ik als persoon heb doorgemaakt.