Vorige week zaterdag kondigde ons kanon met trots onze nieuwe Sjtadsprins Quinten I aan. Daags erna lazen wij in De Limburger dat wij verantwoordelijk zouden zijn voor een optiekzaak vol mist en dat er “duizend brillen gepoetst” moesten worden. Een sappig verhaal vol “reuring”, maar helaas geschreven met de “fantaseerveer” uit Harry Potter in plaats van met een journalistieke pen.
De feiten zijn echter glashelder
Hoewel de trilling van het kanonschot inderdaad een alarmsensor triggerde, werd de mistgenerator pas geactiveerd doordat de beveiligingsdienst het pand betrad vóórdat het alarm was uitgeschakeld. Een menselijke procedurefout van de beveiliging, geen “directe treffer” van de Sjuut. Hoewel deze informatie bij de krant bekend was, werd zij moedwillig achtergehouden om een negatief frame in stand te houden.
Ook bekend bij de krant was het feit dat eenzelfde alarm afging met Oud & Nieuw, maar dat werd toen wél correct afgehandeld zonder mist.
De Spiegel van de Nar
Het stoort ons dat in officieel geachte artikelen zaken stelselmatig worden verdraaid. Tijdens onze jaarlijkse Togh bezoeken wij een 40-tal locaties. Het is een diepgewortelde traditie dat wij worden ontvangen door burgemeesters die de stad Heerlen en ons Gilde op de hak nemen, waarna d’r Moelemeëker op scherpe, maar respectvolle wijze de spiegel teruggeeft aan het plaatselijke college.
Dit spel van de macht en de nar is de kern van onze traditie. Dat een journalist dit negeert en enkel een feministisch punt wil maken door ons manifest over traditie en satire als “verschuilen” weg te zetten, is een brevet van onvermogen. Blijkbaar dult de verslaggever liever geen tegenwoord en ontneemt hij ons de mogelijkheid tot verweer door onze berichten niet integraal te plaatsen.
Een patroon van kletspraat
Helaas staat dit incident niet op zichzelf. Sinds het startschot van dit carnavalsseizoen serveert uw krant, bij monde van diverse “roddeltantes”, al een diner van leugens. Er werd geschreven over “nachtenlang broeden” op compromissen en vernederende roeibootjes voor Kelly Regterschot. Allemaal uit de duim gezogen onzin.
Van een verzonnen roeibootje naar verzonnen rookschade: bij De Limburger is het blijkbaar 365 dagen per jaar Carnaval. Feiten worden genegeerd, hoor en wederhoor is een wassen neus en sensatie wint het van de waarheid. Dat de krant op de hoogte was van de fout van het beveiligingsbedrijf maar dit ‘vergat’ te vermelden, noemen wij geen journalistiek, maar roddelpraat met voorbedachten rade.
Wij hebben ons aanvankelijk enkel en uitsluitend tot de betreffende journalist en zijn redactie gewend in de hoop op een eerlijk herstel van de feiten. Wij merkten echter dat deze hoffelijkheid averechts werkte: hoe stiller wij bleven, hoe groter de duimzuigerij werd en hoe langer de neus van de verslaggevers groeide. Wij delen dit bericht nu dan ook breed met de gehele Limburgse pers en onze eigen online kanalen, zodat het ware verhaal tenminste ergens ongecensureerd te lezen is.
Eind goed, al goed
Afgelopen zaterdag, zijn wij, samen met Sjtadsprins Quinten I, de voorzitters van H.V.V. de Winkbülle en de Raad van Elf, bij de betreffende opticien op bezoek geweest. Met bloemen, onderscheidingen en Limburgse rijstevlaai hebben we de lucht geklaard. En daar werd bevestigd: de Sjuut trof geen blaam voor de mist.
Wij adviseren de redactie van de krant voortaan een disclaimer te plaatsen: “Onze berichten bevatten sporen van fantasie en roddel; lezen op eigen risico.”
Namens H.V.V. de Winkbülle & het Gilde van de Blauw Sjuut,
D’r Moelemeëker
Ad Narragoniam!
